Dit ben ik. Dit is wat ik doe. Ik ben soms verlegen, niet gesloten maar verlegen. De deur staat op een kiertje. Je hoeft alleen maar zelf te komen kijken en dan zie je dat hij open staat voor je. Dan zie je wat er van binnen is. Er is niet maar een kamer, het zijn er veel. Ik vind het fijn als dingen niet vast staan, als ik ze nog kan veranderen of anders kan indelen. Soms wil ik een bepaald gevoel of een gedrag wel even afsluiten. Dan is het alleen voor mij. Maar ik ga ook wel eens te ver. Ik streef naar perfectie. Ik wil alles kunnen en stel soms te hoge eisen aan mezelf. Veel hoger dan nodig is en veel meer dan dat ik aankan. Dit houd ik soms wel eventjes vol maar er komt een punt dat het echt te veel word.

Een tijdje terug is dit het geval geweest. Ik raakte overspannen en heb voor het eerst ervaren dat je serieuze klachten kunt krijgen als je jezelf geen ontspanning meer geeft en altijd maar bezig bent. Hier heb ik uit moeten herstellen, dat is gelukt en het is een goed leermoment voor mij geweest. Ik weet nu beter hoe ik mijn tijd moet indelen en wat echt belangrijk is.